Yazı Detayı
14 Mayıs 2020 - Perşembe 01:51 Bu yazı 234 kez okundu
 
ARAF
MERVE AKYEL
 
 

Zaman aşımına uğrayan bir hayatın geçmişinde savrulup duruyor gibiyim. Bir var, bir yok içim. Gökyüzü avlusunda yalnız bir bedevi gibi. Kalbi günlerce inzivaya çekilmiş, mühürlü kapı ardında kendini arayan kimsesiz bir kalp sanki.

 

Kaburgalarımın arasına sıkışmış bir ağrıyı, günlerdir kapalı bir odanın içinde sancılar eşliğinde, gözleri tavana dikili çekiyorum. Dokundukça ağrıyan, ağrıdıkça kemiklerimi kıran.

Biliyorum hiç geçmeyecek bir vebanın kollarında can çekişmekteyim.

 

Ömrümce bu kadar yalnız kaldığımı bilmem. Binlerce düşüncenin içinde, kulağında binlerce duyduğun ses arasında; gafil avlandığın yalnız tek bir ses… Kalbimde günlerdir yeniden tezahür eden bir duygunun kıskacında kıvranırken, hakikatte cevabının sen olduğunu itiraf edemeyen yalancı bir kalp taşıdığımın farkına varıyorum. Utandırıyor beni beynimin her köşesinde, sessizce ismini zikreden seslerin karşılığının sen olmasına.

 

Yanıldığımı kabul etmek, yenilgimi kalbinin hakikatiyle yüzleştirme düşüncesindeyim. İnsan ruhuyla kalbini nasıl bir savaşın ortasında öylece bırakır? Kalbimin zaafı kalbinse, kimdi bu aynadaki yabancı? Kimdim ben? “Hep” lik ve “hiç” lik yolunda hangi taraftaydı kalbin? Kimdin sen ? Bir istifham, bir mefhum ve daha çok bir meçhul muydun?

 

Kulağımda hep aynı ses : “ Bir bıçağın keskin yanı gibisin, celladım oluyorsun farkında mısın? ” bir zikir gibi sürekli tekrar eden cümle aklıma her düşüşünde sanki iliklerime kadar sövüyor. İnanmak sevdayı bilmekle başlar demiştin, haklıydın. İnanacak bir kalbimin olmadığına çok sonra varacaktın. Bir deliydim tevellütten gelen. Kişilik vitrininde en arkada belirsiz bir gölge. Ölü bir beden bu. Yıkık, dökük virane. Öylece yeniden ayağa kalkmasını bekleme! Ben kimsenin bilmediği bir yerde bir huzur buldum. İnsandan ve insanlardan uzakta. Bir yenilgiyi bir yenilgiye değişerek ruhumu bir ağaca sattım; huzurla dallarına sığınmak için. En büyük kötülüğü inandığın bir kalp yapıyorsa sana, aklını kaybetmemek için çareler tüketiyorsun. Ruhun çöküş altındayken, vücut ayakta direnmeye mecburmuş gibi, ölü bir bedenin dirilmeye çabasını seyrediyorsun. Kendinin farkına varışın, ya intiharın eşiğinde o son çaresizliği yaşarken ya da yaşamak için yeniden bir neden bulduğuna inandığın o an başlıyor. O son dönemeçte kalmış Araf’ı yaşamak bu. Bir insanın hayatta kalmak için verdiği mücadeleyi yine bir insanın bir sefer de elinden çekip alması… İzahı yok! Bir kalbe öyle alelacele girmeyeceksin anlıyor musun?

 

Acıdan damıtılmış kalbim; bu hüzün, bu gözlerimdeki efsun, çığlığını göğsünde taşıyan bu ulaşılmaz sanılan ruh kimsesiz bir şehrin yalnızlığından kalma ve umutla dirilmeyi beklemekte. Biliyorum kaybolan sadece bir ruh, Araf ise içinde yüzleşmekten korktuğun düşüncelerin, bir seferde karşına çıkardığı o kapıdan ibaret olma. Kapıyı açıp o Araf’tan kurtulmakta yine senin elinde. Tek bildiğin yol kalbinken onu dinle çaresizliğe kapılma.

 
 
 
Etiketler: ARAF,
Yorumlar
Ulusal Gazeteler
Bizim Gazete
Anketler
Yeni haber sitemizi nasıl buldunuz ?
Anketler
Sitemizin çalışmalarını nasıl buldunuz ?
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
1
Trabzonspor
53
0
3
8
15
26
2
Başakşehir FK
53
0
3
8
15
26
3
Galatasaray
50
0
4
8
14
26
4
Sivasspor
49
0
5
7
14
26
5
Beşiktaş
44
0
8
5
13
26
6
Alanyaspor
43
0
7
7
12
26
7
Fenerbahçe
40
0
8
7
11
26
8
Göztepe
37
0
9
7
10
26
9
Gaziantep FK
32
0
10
8
8
26
10
Denizlispor
31
0
11
7
8
26
11
Antalyaspor
30
0
10
9
7
26
12
Gençlerbirliği
28
0
12
7
7
26
13
Kasımpaşa
26
0
14
5
7
26
14
Konyaspor
26
0
10
11
5
26
15
Yeni Malatyaspor
25
0
13
7
6
26
16
Çaykur Rizespor
25
0
15
4
7
26
17
MKE Ankaragücü
23
0
13
8
5
26
18
Kayserispor
22
0
14
7
5
26
Nöbetçi Eczane


Nöbetçi eczanlerle ilgili detaylı bilgi için lütfen tıklayın.

Arşiv
Haber Yazılımı